Kansen voor (landen als) Bangladesh

Drie interessante (nieuws)feiten rond geld en Bangladesh convergeren…

  1. In september 2014 werden crypto currencies verboden door de centrale bank van Bangladesh en kwam er tot 12 jaar gevangenisstraf te staan op het bezit ervan.
  2. Het terugsturen van geld naar Bangladesh door arbeiders vanuit het buitenland gebeurt al jaren voor een onbekend maar waarschijnlijk groot deel via “Hundi“. Hundi is een illegaal systeem waar de gebruiker die internationaal geld wil verzenden een hundi-dealer benadert. Deze zorgt voor snel maar duur en riskant transport.
  3. Gisteren lazen we in de krant dat de centrale bank van Bangladesh is gehackt op het SWIFT-netwerk niveau en dat de duizelingwekkende som van 72 miljoen euro buit is gemaakt.

Persoonlijk heb ik een speciale band met Bangladesh. Mijn vrouw en dochter zijn namelijk Bengaals. Ik ben er zelf 2 keer geweest. Bij ieder van de nieuwsfeiten heb ik mijn gedachten.

1. Bitcoin verbieden

Bitcoin verbieden is schieten in je eigen voet. Een land waar zo’n 48 miljoen mensen onder de armoedegrens leven, schreeuwt om ontwikkeling en economische versterking. Bitcoin en crypto currencies bieden een gigantische kans voor versterking. Vooral de onderklasse. En daar ligt meteen het probleem. Bitcoin is “power to the people”. Vandaag de dag heeft de Bengaalse elite de touwtjes stevig in handen. Met Bitcoin zou dat snel kunnen veranderen. Waar westerse overheden en banken al bang zijn om grip en marktaandeel kwijt te raken, zijn hun Bengaalse equivalenten nog meer afhankelijk van de structuren van ‘speed-money’ en ‘internal fees’. Hun onmiddellijke reactie is om Crypto uit te bannen. Dat de genoemde elite een verwoven geheel is, blijkt overigens al uit het feit dat het de Centrale Bank van Bangladesh is, die de ‘wet’ heeft afgekondigd, iets wat in Nederland ondenkbaar is: Banken maken geen wetten.

Mijn standpunt is dat er voor Bangladesh een grote kans voor het oprapen ligt, door Crypto geld te omarmen en het gebruik stimuleren. Vooral voor de mensen die het zwaar hebben. Maar omdat het voor de elite op de korte termijn een verarming zou kunnen inhouden vrees ik dat er nog een lange weg te gaan is.

2. Alternatieven voor hundi en de grote remittance-partijen

Het is duidelijk dat arbeiders kiezen voor hundi vanwege de hoge kosten en traagheid van het verzenden van geld via de officiële remittance kanalen als Moneygram en Western Union. Recent sprongen grote commerciële partijen in deze markt om ‘iets goedkopere’ diensten te leveren. bKash heeft de handen ineen geslagen met MasterCard, Western Union, en BRAC Bank en een app ontwikkeld die mobiel internationaal geld verzenden mogelijk maakt. Maar om te beginnen is dit geen gedecentraliseerde dienst. Het geld gaat over de netwerken van de genoemde partijen. En verder zullen de kosten wellicht lager zijn dan vandaag de dag, maar nog steeds onnodig hoog.

Wat mijns inziens nodig is, zijn diensten zoals Abra, de Bitcoin-gebaseerde app die momenteel tussen de VS en de Filipijnen operationeel is. Maar dan moeten deze wel geoorloofd worden.

3. De veiligheid van een decentraal geldnetwerk

Het is nog een jaar of 10 te vroeg om overgestapt te zijn op BlockChaingebaseerde geldnetwerken. (Ik kan niet wachten om te zien hoe de wereld er dan uit ziet). Maar stel je voor dat de fondsen van de Bengaalse centrale bank op een BlockChain hadden gestaan. Dan was de hack waar we nu in de krant over lezen onmogelijk geweest. Want het hacken van een BlockChain vergt het overnemen van honderden of duizenden computers.

Waar de Centrale bank van Bangladesh heeft nagelaten om zijn centrale SWIFT-computers goed te beveiligen, hoeven ze in de BlockChainwereld slechts de geheime sleutels van de Bitcoinrekeningen goed te bewaren. En tegen die tijd zullen diverse degelijke beveiligingsmodellen bestaan met checks en balances zodat niet zomaar met een enkelvoudige hack de sleutels gestolen kunnen worden. O, en mochten er dan toch nog fondsen gestolen worden, dan zijn deze veel beter te traceren dan op dit moment met de 72mln traditioneel weggesluisde Euro’s. Die zijn definitief verdwenen.

Dus ook op het gebied van beveiliging zie ik grote voordelen voorn Bitcoin en de BlockChain.

Conclusie

Uit deze drie cases blijkt dat in plaats van het verbieden van Bitcoin, Bangladesh het juist zou moeten omarmen. Het zou het land in een positief daglicht kunnen zetten, kansen bieden om leidend te zijn en bijdragen aan economische ontwikkeling. De uitdaging om dit voor elkaar te krijgen, is ervoor te zorgen dat de hooggeplaatste mensen van de rem afblijven. Ze zullen dus overtuigd moeten worden van de lange termijn voordelen van een sterkere economie.